Ciąża

Jesteś gotowa na zajście w ciążę tak więc chcesz zabrać się do roboty z równie wielkim wigorem jak do robienia kariery czy wykonywania swych obowiązków w pracy. Teraz kiedy jesteście gotowi na założenie rodziny, czekanie nie wchodzi w rachubę. Według Pauli Hilard, profesor z Standford University School of Medicine w Palo Alto kobiety łatwo tracą cierpliwość, gdyż nie mogą kontrolować wszystkiego. Jeśli chcesz pomóc naturze, jak można to zrobić?

1. Odwiedź ginekologa zanim tak naprawdę zaczniesz się starać o dziecko. Zapytaj o witaminy jakie powinnaś zażywać, kwas foliowy. Powinnaś zażywać go 4 miesiące zanim zaczniesz starać się o dziecko. Jeżeli masz kłopoty ze zdrowiem, wylecz wszystkie dolegliwości.

2. Zapoznaj się ze swym cyklem
Edukacja seksualna jest kluczem do sukcesu. Kobiety naprawdę powinny zrozumieć co dzieje się z ich organizmem i kiedy mają największe szanse na zajście w ciążę. Obserwuj objawy owulacji a dowiesz się kiedy powinniście się kochać.

3. Nie martw się o pozycję
Wskazówki dotyczące najlepszej pozycji są tylko mitami, nie ma naukowych dowodów na to, że pozycja misjonarska jest lepsza niż pozycja na jeźdźca. W pozycjach pionowych, kiedy kobieta siedzi lub stoi to grawitacja może sprawiać, że sperma nie popłynie do góry.

4. Połóż się po stosunku
Być może już wcześniej o tym słyszałaś - połóż się na 10-15 minut po stosunku a zwiększysz szanse na zajście w ciążę. Nie musisz jednak podnosić nóg do góry, miednica wtedy nie zmienia swej pozycji.

5. Nie przesadzaj
Kochanie się jak króliki podczas owulacji wcale nie musi zwiększać szansy na zajście w ciążę. Chociaż może się to wydawać dobrym pomysłem jednak niektórzy mężczyźni mają po prostu mniej spermy jeśli kochają się często. Mężczyźni nie powinni też nosić za ciasnej bielizny, odwiedzać jacuzzi czy korzystać z częstych gorących kąpieli. Noszenie telefonu komórkowego w kieszeni spodni może negatywnie wpływać na jakość spermy.

6. Nie stresuj się
Staranie się o zajście w ciążę może być stresujące, a stres przeszkadza owulacji. Może tez spowodować zaburzenia erekcji u mężczyzn. Dodatkową przeszkodą będzie też nadużywanie alkoholu, powinna wystarczyć okazjonalna lampka wina, która pomoże się zrelaksować.

7. Zdrowy tryb życia
Ćwiczenia są wskazane, jednak kiedy starasz się zajść w ciążę za dużo ćwiczeń może zakłócić owulację. Chociaż uzależnione jest to od organizmu to trening siedem razy w tygodniu od 45 do 50 minut powoduje problem u większości kobiet. Nie oznacza to jednak, że powinnaś przestać ćwiczyć przed zajściem w ciążę jednak nadmiar ćwiczeń może zniweczyć twoje szanse na potomstwo. Umiarkowane ćwiczenia będą pomocne, tak jak odpowiednia dieta - nie należy się wtedy odchudzać.

Jeżeli po roku starań nie uda Wam się zajść w ciążę, zgłoś się do lekarza.

Etapy tego procesu pokrywają się z etapami żałoby, opisywanymi zresztą przez psychologię nie od dziś. W tym samym czasie rodzina zmienia swoją strukturę, jedno z rodziców zostaje w domu, by opiekować się chorym dzieckiem, reszta rodzeństwa pełni funkcję pomocników, drugi z rodziców troszczy się o zapewnienie środków do życia i kontrolowanie nowej struktury organizacyjnej. W ciągu 2-4 lat rodzina jest już przystosowana do chorego dziecka, jego choroba też jest zaakceptowana. Jednak te pierwsze lata są szalenie trudne - w takich domach dochodzi do wielu konfliktów, czasem nawet rozejścia się małżonków.

Rodzina najczęściej radzi sobie poprzez zaakceptowanie dziecka takim, jakie jest, oraz uczenie się zrozumienia i cierpliwości dla niego. Wszyscy muszą zaakceptować fakt, że od tej pory chore dziecko będzie w centrum uwagi. Terapeuci radzą, aby - przy całym wysiłku - jednak traktować dziecko jak zdrowe, nie wyręczając je zbytnio, ale i nie karząc za tzw. winy i nieumiejętności. Z kolei terapeutom radzi się, aby ich pomoc w dużej mierze koncentrowała się na uzdrawianiu relacji między małżonkami; pomocą służą też grupy wsparcia. Konieczne są także rozmowy terapeuty z rodzicami na temat ich uczuć w związku z chorym dzieckiem, aby nie poprzestawać na kwitowaniu całego problemu stwierdzeniem: “tak już musi być”, do czego przejawiają tendencje zwłaszcza ojcowie.

Potrzeba maksymalnego poświęcenia uwagi dziecku autystycznemu sprawia, że rodzeństwo cierpi z powodu zaniedbania. Od takiego zdrowego braciszka czy siostrzyczki często wymaga się zbyt wiele, stąd taka osoba szybciej staje się dorosła, odpowiedzialna. Niektóre dzieci (rodzeństwo autystyków) stwierdzają potem z żalem, że nie miały dzieciństwa, bo musiały pomagać mamusi w opiekowaniu się chorym bratem. Z drugiej strony takie dzieci są bardziej wrażliwe w przyszłości na cierpienia bliźnich i często wybierają zawody “pomagaczy”, inne zostają artystami.

Autyzm powoduje przewlekłe, wieloletnie obciążenie dla rodziców, często po prostu prowadząc do ich wypalenia. Dlatego niezbędne jest poszukanie stałego wsparcia - u terapeutów oraz w stowarzyszeniach zrzeszających rodziców dzieci z autyzmem. Tam naprawdę można sobie pomóc i poczuć, że nie jesteśmy sami z problemem.

Dziecko ma już od 5 do 13 mm długości i waży 0,8 g. Powstaje pępowina, która zapewni dziecku odżywianie i usuwa substancje szkodliwe. Układ pokarmowy i płuca rozwijają się. Twarz dziecka zaczyna nabierać kształtów: powstaje otwór jamu ustnej, nozdrza, zaczątki uszu, gromadzi się barwnik w tęczówkach.
Dieta podczas ciąży:
spożywaj różnorodne potrawy, z każdej grupy pokarmowej,
staraj się unikać słodyczy, nie zawierają substancji odżywczych i powodują wzrost wagi,
unikaj potrwa smażonych,
wypijaj dziennie minimum 2 litry płynów,
koniecznie wyklucz alkohol i używki ,
OBJAWY:
Możesz odczuwać lekkie skurcze w dole brzucha, mieć lekkie plamienie, dziwny smak w ustach, powiększenie i bolesność piersi, zmiany nastrojów, spadek lub wzrost wagi, smutek spowodowany taką zmianą w życiu.

1. Czynniki społeczne:

- Status materialny (kobiety o niższym statusie materialnym gorzej się odżywiają, rzadziej wykonują niezbędne badania profilaktyczne, są w gorszym stanie zdrowotnym;
- Stopień wykształcenia (kobiety o niższym stopniu wykształcenia mają mniejszą świadomość na temat własnego ciała, zdrowia i zdrowia dziecka a także tego, jak ich postępowanie wpływa na rozwój płodu i jego prawidłowe funkcjonowanie);
- Wiek matki (im starsza kobieta tym statystycznie większe ryzyko urodzenia przedwczesnego bądź urodzenia dziecka z wadą genetyczną);
- Stan cywilny (częściej przedwcześnie rodzą dzieci kobiety niezamężne).

2. Praca zawodowa:

- Kobiety pracujące poniżej 40 h/ tydzień - ryzyko przedwczesnego urodzenia dziecka wynosi 3,6 %;
- Kobiety pracujące 40 h/tydzień – ryzyko wynosi 5,6 %;
- Kobiety pracujące 41-45 h/tydzień – ryzyko wynosi 7 %;
- Kobiety pracujące powyżej 45 h/ tydzień – ryzyko wzrasta do 10 %.

3. Rasa:

- Badania wykazały, że u afroamerykanek ryzyko przedwczesnego porodu jest dwa razy większe niż u kobiet razy białej.

4. Czynniki związane z medycyną:

- Poprzednie ciąże zakończone przed terminem;
- Zakażenia wstępujące przez pochwę a dalej szyjkę macicy;
- Nieprawidłowości związane z błonami płodowymi oraz łożyskiem;
- Niskie ułożenie łożyska;
- Ciąże wielopłodowe;
- Niewydolność ciśnieniowo – szyjkowa;

5. Czynniki związane z postawą matki:

- Palenie papierosów;
- Picie alkoholu;
- Stres;
- Uświadamiana lub nieuświadamiana niechęć do „przyjęcia” dziecka;
- Trudna sytuacja rodzinna.

Warto zwrócić uwagę na wszystkie te czynniki i jak najwięcej z nich wyeliminować z własnego życia. To w dużej mierze od samych matek zależy, czy z ciążą będą problemy, czy też nie. Na szereg z powyższych czynników kobiety mają po prostu wpływ. Szczególnie ważne jest ograniczenie ilości godzin w pracy, zwłaszcza, gdy praca ta jest wymagająca, czasochłonna i stresująca. Ponadto obserwacje wykazały, że kobiety, które regularnie uczestniczyły w zajęciach szkoły rodzenia i przechodziły kursy przygotowawcze do porodu, rzadziej rodziły wcześniaki.